Generatieclash
Op 22/12/2011 vond in het Breeven dé wedstrijd plaats die alle examen- en werkstress zou doen vergeten: jongens scholieren tegen hun vaders. Dit alles onder het goedkeurend oog van moeders, echtgenotes, grootvaders, zussen, dochters, broers, zonen, lieven, ex-lieven, toekomstige lieven en andere sympathisanten.
Na wat zoeken naar de juiste teamkreet ( No mercy !!!!) konden onze vaders het veld betreden. De ambitie om te winnen droop er bij hen af waardoor de zonen een twijfelende start vertoonden: de vaders liepen enkele punten uit. De twee ploegen tastten elkaar duidelijk af. Elke ploeg ging op zoek naar de zwakte van de tegenstander. De team-ervaring van de jongens scholieren haalde het uiteindelijk: 19-25.
De vaders bleken echter slechts één set team-ervaring nodig te hebben om er in de volgende set als een trein van door te gaan. Twee vaders-spionnen kenden duidelijk de zwakte van de tegenstander. Elk gaatje (soms eerder gat) aan de overkant werd benut. Mooi geplaatste ballen zorgden voor 25-18. 1-1 in setstand.
Iedereen had hier een eer te verdedigen. Er werd grondig taktisch overleg gepleegd. De volgende twee sets verliepen steeds gelijk opgaand. Scheidsrechter Stephan, vader van Wouter, leidde de wedstrijd op een correcte manier, steeds op z'n hoede voor en nooit uit z'n lood gebracht door foutieve suggesties van spelers uit beide teams. Er werd gespeeld op het scherp van de snee. Uiteindelijk moesten de vaders nipt het onderspit delven: 25-27 in de derde set en 24-26 in de vierde set.
De jongens scholieren mochten van Anke de wedstrijdbeker in ontvangst nemen. Volledig in de geest van de wedstrijd werd nadien door beide ploegen een overwinningsduik geplaatst voor de supporters. Het laaste woord over deze wedstrijd werd zelfs nog niet gezegd in het Breeven sportkaffee nadien. Thuis ging, alvast bij ons, de wedstrijdbespreking gewoon voort .... en werd er al gedroomd van de revanche ....
Een supporter